Het verhaal achter de foto (Els Hoekstra)

← Terug naar overzicht

Deze foto hing tot afgelopen zomervakantie nog in de (oude) kantine van de Koedijkslanden. Op de foto (ongeveer midden jaren tachtig) staan Arjan Hoekstra en Marjan de Wolde. Het verhaal erachter wordt verteld door Els Hoekstra.

De foto kwam uit sporthal Koedijkslanden en zou worden afgevoerd in verband met de verbouwing van de sporthal. Herman Rozema heeft de foto gered van de container (naschrift Herman, met dank aan Peter Krips). Vóór de vakantie kregen wij een mail van Herman met de vraag of onze zoon op deze foto stond en of we niet iets konden schrijven naar aanleiding van deze foto. Vandaar dit stukje.

In de tweede helft van 1984 is de Sporthal Koedijkslanden geopend. De foto is destijds gemaakt door één van de Meppeler fotografen om een wand in één van de bijvertrekken wat aan te kleden. Op deze foto staan Marjan de Wolde en Arjan Hoekstra, die samen destijds in de badminton-competitie speelden en vele jaren bij elkaar in een team gezeten hebben. Ook hebben zij vele toernooien samen gespeeld en menige prijs in de gemengd dubbel gewonnen.

Wij, ons gezin, waren in die jaren nauw bij de Meppeler Meppers betrokken. Onze vier kinderen hadden allemaal voor de badmintonsport gekozen en natuurlijk ga je dan als ouders daarin mee. Voor ons als ouders was dat allemaal vanzelfsprekend, aangezien wij beide een sportopleiding op zak hadden. Vele jaren heb ik dan ook beginners bij de Meppers met veel plezier les gegeven en is mijn man op bestuurlijk gebied actief geweest (red: Fred Hoekstra, voorzitter).

Onze kinderen zijn allemaal rond hun achtste jaar begonnen en hebben nog lang voor de Meppers gespeeld in de tijd dat ze aan het studeren waren. Wat hebben zij en wij een plezier aan het sporten gehad en wat hebben zij veel jongelui leren kennen in het land. Door intensief te sporten werk je aan je gezondheid, aan je instelling, aan je toekomst.

Tijdens wedstrijden waren wij altijd aanwezig en gingen mee naar toernooien. Wij hebben daardoor mooie jaren gehad en hebben als gezin intensief met ze meegeleefd. Aan tafel heel veel badmintonconversatie, zoals de belevenissen van een wedstrijd of training, of gein die ze hadden met hun medespelers.

Onze kinderen zijn nu zelf ouder en hebben kinderen die ook goed met hun sport bezig zijn. Hun kinderen hebben niet gekozen voor de badmintonsport, maar zijn aan het voetballen en doen aan atletiek en één is aan het zeilen. Ook zij zijn actief bij het sporten van hun kinderen betrokken en dat stimuleert de kinderen weer. Het maakt natuurlijk niets uit, welke sport er gekozen wordt, áls er maar gesport wordt.
Maar het is naast het sporten wel belangrijk dat ouders ook belangstelling hebben voor het sporten van hun kinderen. Weten hoe de spelregels zijn van de desbetreffende sport. Dan kun je er thuis met ze over praten en ze steunen als dat nodig mocht zijn, want er wordt niet alleen maar gewonnen.

Dus niet alleen maar afzetten bij een sporthal of sportveld en nooit komen kijken. Wil supporter zijn van je kind en betrokken zijn bij zijn of haar sport en vereniging.

Wij, als grootouders, gaan nu naar het voetbalveld, de atletiekbaan of het meer om de kleinkinderen te zien sporten. Heus, supporter zijn is leuk.

Meppeler Meppers, veel plezier en succes met jullie sport.

Els Hoekstra

Het verhaal achter de andere foto die in sporthal Koedijkslanden hing, lees je hier.